(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
โอ้โฮ รถสวยใช้ได้เลยนะ
ดูสิ
ข้างในกว้างมากเลย
นี่มันรถตู้ดาราหรือไงเนี่ย
โอ้โฮ กว้างขวางจัง
รักเลย
สวยดีใช่ไหม
ฉันเช่ามา ขึ้นมาเลย ระวังอย่าให้เบาะเปื้อนล่ะ
รับทราบ ไปกันเถอะ
ไม่ได้ ตรงนี้มีคนนั่งแล้ว ข้างหลังโน่น
หาเรื่องกันตลอดเลยสิน่า
- ฉันมาสายหรือเปล่า - ไง
จะไปกันแล้ว ขึ้นมาเลย
- เมื่อคืนหลับสบายไหม - อือ
สรุปก็ขนกันไปหมดเลย
ไปกันเถอะ
- ไปหาของอร่อยกินกัน - ได้เลย กินอะไรดี
เมนูไหนขึ้นชื่อ
ไปคังนึงก็ต้องกินซุปเต้าหู้อ่อน
- ไปกินกัน - ชเวฮุน เอาน้ำมาหรือเปล่า
น้ำเหรอ เอามาแล้ว
ชงกาแฟไว้ดื่มระหว่างทางด้วยดีไหม
จะลืมกาแฟยามเช้าได้ยังไง สักหน่อยไหม
- ไม่ล่ะ - แล้วชุดปฐมพยาบาลล่ะ
เถอะน่า พอได้แล้ว
ถ้าต้องใช้ แวะซื้อที่ร้านขายยาก็ได้
ของที่บ้านก็มีจะเสียเงินทำไม ฮุนไปหยิบให้หน่อยสิ
ฉันเหรอ
ไม่เอา ทำไมต้องใช้ฉันด้วย อยู่ตรงไหนก็ไม่รู้
ฉันรู้ เดี๋ยวไปหยิบให้
- หาเรื่องตลอดเลย - วุ่นวายชะมัด
ขึ้นรถเร็ว
ขึ้นรถเถอะ
- ขึ้นรถเร็ว ต้องออกแล้ว - มาแล้ว
ฉันเก็บให้
ปิดประตูด้วย เยี่ยม
ทุกคนคาดเข็มขัดแล้วใช่ไหม
ไปกันเลย
(จุดเปลี่ยน)
(ไม่กี่วันก่อน)
(ต้นทาง: โซล ที่หมาย: คังนึง)
(ออกจากโซล 09:00 นาฬิกา)
ออกเก้าโมงเช้าจะช้าไปไหม
ไม่ กำลังดีเลย
ไปถึงก็กินมื้อเที่ยงพอดี
(ร้านอาหารดังในคังนึง)
คังนึงมีร้านอาหารดังๆ เพียบเลย
มีเมนูอะไรบ้าง
ซุปเต้าหู้อ่อน หอยแครงแล้วก็หมึกยัดไส้
จริงสิ ไปทะเลทั้งทีก็ต้องกินปลาดิบ
แต่จะว่าไป จังหวัดคังวอนขึ้นชื่อ เรื่องเนื้อวัวด้วยนี่นา
กินให้หมดเลยแล้วกัน
แต่มีเวลาแค่วันเดียวเองนะ
ก็แค่ต้องรักษาเวลาหน่อย
เดี๋ยวฉันจองตั๋วให้ ไม่ต้องห่วงนะ
ได้เลย ฉันหาร้านอาหารดังๆ ให้เอง
ไปทำงานสายแล้ว
(ต้นทาง: โซล ปลายทาง: คังนึง)
ฤดูใบไม้ร่วงแล้วหรือเนี่ย
เจอแล้ว
(ร้านอาหารดังในคังนึง เมนูเด็ดต้องลองในคังนึง)
เธอจะไปเที่ยวต่างจังหวัดเหรอ
พักทานข้าวกันก่อน กลับมาเจอกันตอนบ่ายสองนะ
- ค่ะ - ครับ
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ
ทำได้ดีมาก ทุกคน
ขอบคุณครับ
ทานให้อร่อย
- ขอบใจ - ทานให้อร่อยครับ
เฮ้อ
นี่นะ
ตอนแรกผมลำบากแทบตาย
กว่าจะชินกับการเป็นนักแสดงสำรอง
เพราะขนาดไม่มีบท ยังต้องจำท่าเต้นให้ได้ทุกท่า
แต่พอเริ่มปรับตัวได้ ก็สนุกดีเหมือนกัน
รู้สึกเหมือนตัวเอง กลายเป็นตัวละครหลักไปแล้ว
ฉันชอบที่นายมองโลกในแง่ดีนะ
ถ้าไม่มองโลกในแง่ดี ผมก็ไม่มีอะไรดีแล้ว
พวกเขาบอกคุณมาอย่างนั้นเหรอครับ
อืม ให้ฉันเป็นนักแสดงสำรองในคณะด้วย
ว่าแต่ต้องมีตัวสำรองสองคนเลยเหรอ
คือว่าเรื่องนั้น...
นี่ผม...
อาจจะโดนไล่ออกเหรอครับ
โปรดิวเซอร์เพิ่งบอกฉัน ไม่กี่วันก่อน ยังไม่ยืนยันหรอก
แต่ฉันว่านายควรรู้ไว้
ฉันบอกไว้ก่อน นายจะได้ไม่คิดว่าฉันแย่งตำแหน่งไป
แต่ทำไมกัน
ผมมาไกลแล้วแท้ๆ ถ้าจะไล่กันจะจ้างผมแต่แรกทำไม
คนพวกนั้นปากพูดถึงความสามารถ แต่สุดท้ายก็เรื่องเงินทั้งนั้นแหละ
นายได้ค่าจ้างงวดแรกงวดเดียวใช่ไหม
นั่นอาจจะเป็นงวดสุดท้ายแล้วนะ
แต่ว่า...
ไล่ผมออกไป ก็ใช่ว่าจะประหยัดเงินได้มากมายนี่
เป็นอะไรไปอีกล่ะ
ฮันซงอี
มานั่งก่อน
- มีอะไรเหรอ - เธอสิมีอะไรต้องบอกฉัน
เธอจะไปเที่ยวคังนึงกับแฟนใช่ไหม
นายรู้ได้ยังไง
"นายรู้ได้ยังไง" เหรอ ถามฉันแบบนั้นจริงๆ เหรอ
คบกันไม่ทันไรจะไปเที่ยว ต่างจังหวัดด้วยกันแล้วเหรอ
ไม่ได้ไปเที่ยว ไปทำรายงานสำรวจภาคสนาม
รายงานสำรวจภาคสนามอะไร
เอารายงานมาอ้าง เพื่อจะได้ไปเที่ยวกับหมอนั่นล่ะสิ
จะไปกี่วัน
กี่วันอะไรล่ะ ไปเช้าเย็นกลับ
เชื่อตายล่ะ
คิดเหรอว่าพอไปถึงแล้ว จะยอมกลับภายในวันนั้นจริงๆ
ไม่เคยดูหนังเหรอ
เดี๋ยวก็ดื่มกันจนติดลม กว่าจะไปถึงสถานีรถไฟ
รถไฟเที่ยวสุดท้ายก็ออกไปแล้ว
จบที่ไปพักโมเต็ล แต่ก็ดันเหลือห้องเดียว
มันจะจบแบบนี้แหละ
ไม่สิ ไอ้หมอนั่นตั้งใจแบบนั้นแน่ เผลอๆ เตรียมการไว้แล้วด้วย
จะเป็นอย่างที่นายพูดจริงหรือเปล่า
เธออยากให้เป็นอย่างนั้นเหรอ
ให้ตาย ยกเลิกทริปนี้ดีกว่า
ไม่เอา ฉันไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ
ทำไมจะไปเที่ยวกับแฟนไม่ได้
ก็เพราะไอ้หมอนี่มันไม่เอาไหนไง
ซงอี
นึกถึงวันที่เธอเดินตากฝน เปียกโชกกลับบ้านทีไร
ฉันอดโมโหไม่ได้ทุกที
อย่าเพิ่งด่วนตัดสินคนสิ
ฉันก็ดูคนเป็นนะยะ
ฉันบอกว่าอย่าไปก็อย่าไปสิ
ฉันไม่อยากให้เธอไปจริงๆ นะ
รับปากสิ
เร็วสิ
(โซจู)
โธ่เว้ย
เขาเป็นอะไร
ไม่รู้
- นี่ๆ - นี่
ค่อยๆ ดื่มสิ
มีเรื่องอะไรเหรอ
มีอะไร คุยอะไรกันอยู่...
นึกว่าถ้าคัดตัวผ่านแล้ว ชีวิตจะโรยด้วยกลีบกุหลาบ
แต่ไม่มีกุหลาบ
แม้แต่กลีบเดียว
มีแต่ความอัปยศ
- มีเรื่องอะไรเหรอ - ฉันคงไม่ได้แสดงบนเวทีแล้ว
ทำไมล่ะ เพราะนายห่วยเหรอ
ไม่ใช่สักหน่อย
ฉันเป็นแค่ตัวแสดงแทน
มีหน้าที่ขึ้นแสดงแทน เวลานักแสดงตัวจริงบาดเจ็บ
นั่นแหละหน้าที่ฉัน
บนเวทีไม่มีที่ให้ฉันหรอก
บทพูดก็ไม่มีสักประโยค
ไม่มีชื่อฉันปรากฏที่ไหนทั้งนั้น เหมือนเป็นแค่วิญญาณ
ตอนแรกก็สนุกอยู่นะ
เพราะไม่ว่าใคร ก็ต้องเริ่มจากบทบาทเล็กๆ ทั้งนั้น
แต่พอคิดว่าตัวเองอาจจะโดนไล่ออก เพราะผู้ผลิตอยากประหยัดงบ
ก็อดรู้สึกแย่ไม่ได้
ต้องใช้เงินเท่าไร
พวกนั้นต้องใช้เงินเท่าไร ถึงจะจ้างนายต่อ
ช่างมันเถอะ ยังไม่โดนไล่ออกตอนนี้หรอก
ฉันแค่ไม่สบอารมณ์
ที่อะไรๆ กลายเป็นแบบนี้ทุกที
ฉันเบื่อเต็มทนแล้ว
โอเค
เอาล่ะ เลิกพูดเรื่องหดหู่ตรงนี้ดีกว่า
ขอโทษนะ
ขอตัวไปนอนก่อน
อยากหนีไปไกลๆ จัง
คงทำให้รู้สึกดีขึ้นหน่อย
ไปเที่ยวกัน
เที่ยวเหรอ
นี่ จู่ๆ พูดอะไรขึ้นมา
ฮันซงอีจะไปทำรายงาน สำรวจภาคสนามที่คังนึง
ทำไมเราไม่ไปด้วยกันเลยล่ะ
คังนึงเหรอ
คือว่าฉันต้องทำรายงานส่งน่ะ
น่าสนุกจัง ฉันอยากไปคังนึง
ที่จริงฉันก็ไม่ได้เห็นทะเล มานานแล้วเหมือนกัน
ฉันจะไปสำรวจอาคาร
ไม่ได้อยู่ใกล้ทะเลหรอก จะไปที่โอจุกฮอนน่ะ
ฉันชอบโอจุกฮอนมากเลย
จริงด้วย มานั่งดื่มน้อยใจโชคชะตา แค่เพราะโดนคนอื่นเมินแบบนี้
ไม่สมกับเป็นฉันเลย
ไปสนุกกันให้สุดเหวี่ยงดีกว่า
- ไปคังนึงกันเถอะ - ไปกันเถอะ
เดี๋ยวฉันจะจองที่พักกับเช่ารถ แถมเป็นคนขับให้ด้วยเลย
ไปกันเถอะ
แต่มีเพื่อนคนหนึ่งจะไปกับฉันด้วย
นี่นาย
คังนึง
- คังนึง - คังนึง
- ชวนโดฮยอนไปด้วยดีไหม
เป็นความคิดที่ดีมาก
- โดฮยอน - โดฮยอน
โดฮยอน
- โดฮยอน - โดฮยอน
ไปด้วยกันหมดเลยเหรอ
โทษที
ฉันไม่น่าใจอ่อนเลย
แต่ฮุนกับการินตื่นเต้นกันมาก
เธอก็น่าจะปฏิเสธเสียงแข็งไปเลย
ก็อยากอยู่หรอก
แต่ฮุนเพิ่งเจอเรื่องแย่ๆ มา
กระดกโซจูเป็นว่าเล่นเลย เห็นแล้วอดสงสารไม่ได้
ฉันสงสารตัวเองมากกว่า
อยากไปกันแค่สองคน
ฉันก็เหมือนกัน
แต่ไหนๆ ก็มีเพื่อนไปด้วยแล้ว มาสนุกกันเถอะนะ
ถ้าบอกว่ายกเลิกตั๋วไม่ได้ พวกนั้นจะเชื่อไหม
แต่ทุกคนเริ่มเก็บกระเป๋าแล้วน่ะสิ
คังนึงๆ
ไปคังนึงกันเถอะๆ
ฉันชอบไปเที่ยวแบบกะทันหันนะ
แล้วก็ไม่ติดเรื่องทำความรู้จัก กับเพื่อนๆ นายด้วย
แต่นายต้องจองห้องพักดีๆ นะ
อ๋อ แล้วก็...
ฉันขอห้องส่วนตัวนะ
แหม
จัดให้ครับผม
ทำไมต้องไปรับด้วย เธอเป็นราชินีมาจากไหน
ระวังคำพูดเวลาอยู่กับเซฮยอนด้วยล่ะ
ฉันใช้ภาษากันเองกับเธอได้คนเดียว ทุกคนต้องสุภาพกับเธอนะ
เธออายุมากกว่าเราสองปี
เธอชื่ออะไรนะ
รยูเซฮยอน
ว่าแต่ พี่เขารู้ไหมว่า เราอยู่บ้านเดียวกัน
ให้ตาย เฮ้ย
อะไรของนายเนี่ย ขับรถดีๆ หน่อยสิ
โอ๊ย เจ็บชะมัด
ทุกคน
ห้ามบอกเซฮยอนว่าอยู่บ้านฉันเด็ดขาด
อะไรกัน เรื่องสำคัญขนาดนี้ ยังไม่บอกเธออีกเหรอ
โอ๊ยเจ็บ
แค่ยังหาจังหวะบอกไม่ได้
ผู้หญิงที่ไหนจะอยากให้แฟนตัวเอง
อยู่ร่วมชายคากับผู้หญิงอื่นตั้งสองคน
เธอรู้แล้วด้วยว่าฉันสนิทกับซงอี
ต้องไม่อยากอยู่แล้ว
- โดยเฉพาะนาย ฮุน - อะไรอีกล่ะ
ห้ามปากโป้งออกมาตอนเมาเด็ดขาด
ครับผม ความลับสุดยอดแบบนี้
ต้องเหยียบไว้ให้มิด
เชื่อไม่ได้แน่เลย
มาแล้วเหรอ
- เมื่อคืนหลับสบายไหม - อือ
เดี๋ยวเปิดให้
- ขอบใจนะ - ยินดีครับ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
ผมชื่อชเวฮุน
ค่ะ ฉันชื่อรยูเซฮยอน
มีคนต๊อกต๋อยในที่อันสูงส่งนี่มัน...
ไม่สิ เป็นเกียรติมากที่มีผู้ดี ในที่ต๊อกต๋อยเช่นนี้
ค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ฉันชื่อโอการินค่ะ
ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ
ซงอี ได้รับไฟล์ที่ฉันส่งไปหรือยัง
ได้แล้วค่ะ
แทโอนั่งทำทั้งคืนเลย
แนะนำตัวกันเสร็จแล้วใช่ไหม
- ใช่ - ใช่
แว่นสวยจัง
ขอใส่ได้ไหม
ได้สิ
ออกเดินทางกันเถอะ
เปิดเพลงหน่อยดีไหม
คาดเข็มขัดด้วยสิ
- ทุกคนคาดเข็มขัดด้วย - โอเค เปิดบลูทูธเลย
ไปกัน เปิดเลย
เอาล่ะ ไปกันเถอะ
(เพลง)
หนึ่ง สอง สาม
ซงอี มองกล้องเร็ว
- หนึ่ง สอง สาม - หนึ่ง สอง สาม
ขอดูหน่อย
น่ารักดีนะ
- สวยดีใช่ไหม - อือ
คนละเพลงกันเหรอ
อ้าว แบตหมดแน่เลย
- จริงด้วย - ยังอยากถ่ายรูปอีกตั้งเยอะ
พกแบตสำรองมาหรือเปล่า ห้องแทโอมีสองอัน
จริงด้วยสิ ลืมไปเลย
เสียดายจัง
รอด้วยสิ
โดฮยอนล่ะ
คุยโทรศัพท์กับพ่ออยู่
มากับทุกคนก็สนุกดีใช่ไหม
ทะเลตั้งกว้าง มากับหมอนั่นแค่สองคนน่าเบื่อแย่
มันต้องสนุกแน่
แหม
หมอนั่นว่าไงตอนเธอขอยกเลิกทริป
เขาอารมณ์เสีย บอกว่าอยากไปกับฉันแค่สองคน
น่ารักมากเลยแหละ
บอกไว้เลยนะ หมอนั่นมีเจตนาอื่นแอบแฝง
มีแล้วไง เขาเป็นแฟนฉันนี่
แล้วนายล่ะ
จะคบกับรยูเซฮยอนใสๆ ไม่กุ๊กกิ๊กกันเลยหรือไง
นี่เธอ พูดเรื่องนี้ออกมา แบบไม่อายเลยได้ยังไง
บางทีฉันก็คิดว่า นายนั่นแหละที่ไม่ประสีประสา
ถอยไป ฉันจะถ่ายรูป
กิมจิ
เธอสวยจังเลย ขอถ่ายรูปหน่อยนะ
เล่นอะไรน่ะ
แซงแล้ว
- ปั่นสุดแรง - ปั่นสุดแรง
นี่ ฮันซงอี
ลดน้ำหนักหน่อยนะ
โดฮยอนจะปั่นไม่ไหวอยู่แล้ว
เห็นไหมล่ะ
- ไม่เป็นไรนะ - ไม่เป็นไร
ขอโทษที
- ระวังหน่อยสิ - รู้แล้ว
ขอโทษที ไปกันเถอะ
เซฮยอน มองทางนี้หน่อย
อย่างกับในหนังแน่ะ
ถึงโอจุกฮอนแล้ว
แทโอ วิวสวยสุดๆ เลยใช่ไหม
เก็บภาพไว้ในความทรงจำ เก็บภาพ
ฮุน ฉันอยากไปสำรวจที่นี่จัง
ที่ไหน ที่นี่เหรอ
ที่นี่ ไปกันเถอะ
เราไปก่อนนะ แล้วเจอกัน
- ไปเถอะ - ไปกันเถอะ
เก็บภาพไว้
เดี๋ยวฉันจะเดินดูรอบๆ ศึกษางานออกแบบสถาปัตยกรรม
แยกกันตรงนี้ แล้วอีกชั่วโมงค่อยกลับมาเจอกันดีไหม
ก็ดีนะ
แถมเดินไปเป็นกลุ่มก็ดูตลกด้วย
เดินเล่นกันไปก่อนเลยนะ
ขอไปเข้าห้องน้ำนะ
ฉันไปด้วย เดินดูรอบๆ ไปก่อนเลยนะ
อือ
เซฮยอนสวยดีใช่ไหม
พวกนายดูเหมาะสมกันดีนะ
ผู้หญิงก็สวยผู้ชายก็หล่อใช่ไหมล่ะ
เพราะฮันซงอีเราถึงได้ออกมาเที่ยว สูดอากาศบริสุทธิ์แบบนี้
รู้ไหมว่าตอนแรกเธอตั้งใจจะมากับใคร
- คงอยากมากับแฟนมั้ง - ใช่เลย
คบกันไม่ทันไร ก็จะไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกันแล้ว
ฉันก็เลยต้องออกโรงกันท่า
ผิดตรงไหน เธอไม่ใช่เด็กแล้วนะ
ฉันรู้ว่าวันหนึ่ง เธอก็ต้องไปเที่ยวกับแฟน
แต่จะไปกับไอ้หมอนี่ไม่ได้
ฉันบอกให้เธอเลิกกับมันแล้ว
คุณครับ
ขอโทษนะครับ ช่วยถอยออกมาหน่อยได้ไหม
อ๋อ ได้ค่ะ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณครับ
เธอสวยมากเลย
เป็นนักศึกษาหรือเปล่า
- สวยมาก - ถ่ายรูปขึ้นมาก
ตัวจริงก็สวย
งามแท้
อีกสักรูปเร็ว
- ได้ - เร็ว
โอ้โฮ
ลองเข้าไปทักสิ
- ไม่ได้หรอก - ฉันตกหลุมรักเข้าให้แล้ว
เธอก็สวยจริงๆ นั่นแหละ
(โอจุกฮอน)
แทโอก็คิดว่าเธอสวยใช่ไหม
จะเหลือเหรอ ถึงได้ยอม ทำอะไรงี่เง่าพวกนั้นเพื่อเธอไง
กล้องตัวนี้ดูคุ้นๆ นะ
อ๋อ ของแทโอน่ะค่ะ
ฉันไม่มีกล้อง
ก็เลยยืมของเขามาใช้ทำงานบ่อยๆ
เธอเป็นเพื่อนกับแทโอมานานแค่ไหนแล้ว
น่าจะตั้งแต่สามขวบ
สามขวบเหรอ
คบกันมานานเลย
แม่ของเขาเสียตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ
ราวๆ ช่วงนั้นค่ะ หลังท่านเสีย
ฉันก็ย้ายไปอยู่ละแวกนั้น แล้วเราก็ได้เป็นเพื่อนกัน
ได้ยินว่าพ่อของเขาแต่งงานใหม่
แต่งตอนเขาอายุหกขวบ
เขามีน้องชายชื่อยองโฮ
ตอนนี้เรียนอยู่มัธยมต้นค่ะ
น้องต่างแม่เหรอ
ค่ะ
ซับซ้อนกว่าที่ฉันคิดนะ
แต่เขาก็โตมาเป็นคนดี นิสัยดีกว่า เพื่อนส่วนใหญ่ที่ฉันรู้จักอีก
ไม่เคยสร้างปัญหา
แต่ก็มีทะเลาะกับพ่อบ้าง
- ตามประสาพ่อกับลูกชาย... - อย่างนั้นเหรอ
แทโอขี้เหงาไหม
ไม่ว่าใครก็ต้องมีเหงากันบ้าง ไม่ใช่เหรอคะ
ฉันเกลียดผู้ชายที่ขาดความมั่นใจ
ก็เลยอยากรู้น่ะ
ทำไมนายถึงบอกให้เธอเลิกกับแฟน
จำคืนที่ฝนตกหนักๆ ได้ไหม
ฝนตกอย่างกับฟ้ารั่ว แต่หมอนั่นไม่เดินมาส่งเธอด้วยซ้ำ
ขนาดเดตแรกนะ
เธอติดฝนเหรอ
ใช่สิ เปียกโชกทั้งตัวเลย นายน่าจะได้เห็น
อย่าให้พูดเชียว
เขาคงไม่รู้มั้ง
นี่ ถึงเป็นแบบนั้นจริง ก็ไม่ใช่ข้ออ้าง
ของคนที่เพิ่งคบกันได้ไม่นานนะ
เป็นฉันคงไปส่งแล้ว
ถ้านายเป็นฉัน จะไว้ใจหมอนั่นลงเหรอ
ฉันไม่ยอมยกซงอีให้มันแน่
เรื่องนั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับนาย
ฉันรู้ว่านายเห็นเธอเป็นคนในครอบครัว แต่เธอไม่ใช่สิ่งของ
นายไม่มีสิทธิ์ตัดสิน ว่าจะยกเธอให้ใคร
ที่นายพูดก็ถูก
แต่ที่ฉันกีดกัน
เพราะไม่ชอบหมอนั่นหรอก
ชอบที่นี่จังเลย
รู้สึกเหมือนอยู่ในภาพวาดเลย
ว่าไหม
เธอต้องเคยไปที่สวยกว่านี้มาแล้วสิ
ทำไมยังตื่นเต้น กับทุกอย่างอยู่ได้ล่ะ
คงเพราะมากับทุกคนมั้ง
ตอนที่ฉันหนีออกจากบ้านมา
ฉันกังวลมากเลย
ฉันรู้สึกว่าต้องตามหาเป้าหมาย ที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตให้เจอ
กลัวว่าอาจเสียเวลาไปเปล่าๆ
แต่ฉันเลิกกังวลแล้วล่ะ
ฉันตัดสินใจว่าจะไม่หมกมุ่น กับสิ่งที่เกิดขึ้นในวินาทีนี้
เพราะฉะนั้น
นายก็ไม่ควรกังวล กับอนาคตที่ไม่มีอะไรแน่นอน
มากเกินไป
ฉันแน่ใจว่า สักวันจะต้องเป็นวันของนาย
เฮ้อ พูดมันก็พูดง่าย
ทิ้งความกังวลทั้งหมดไว้ตรงนี้เถอะ
ว่ากันว่าเวลาหายใจลึกๆ ร่างกายและจิตใจจะสงบลง
นี่ ทำตามฉันนะ
ยืดอก
หายใจเข้า หายใจออก
เข้า ออก
เธอนี่จูงใจคนเก่งเหมือนกันแฮะ
- เข้า - ไม่ใช่
- เข้า ออก - ออก
- เข้า... - เข้า...
- ออก - นั่นแหละ
- เข้า... - เข้า...
- ถูกไหม - อือ
- เข้า ออก - เข้า ออก
ฝนตกอย่างกับฟ้ารั่ว แต่หมอนั่นไม่เดินมาส่งเธอด้วยซ้ำ
ถ้านายเป็นฉัน จะไว้ใจหมอนั่นลงเหรอ
มาแล้วเหรอ
อือ
ตรงนั้นมีอะไรพิเศษเหรอ
อ๋อ มันคือหลังคาแบบปั้นหยามะนิลา
รูปร่างเหมือนอักษรจีนคำว่า "แปด"
เป็นบ้านแบบเกาหลีดั้งเดิม ที่เก่าแก่ที่สุด
เลยสำคัญมาก ในประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม
มีอะไรจะบอกฉันหรือเปล่า
เปล่า
มีอะไรให้ฉันช่วยไหม
ไม่มี เสร็จแล้วล่ะ
- ไปหาคนอื่นกันเถอะ - อือ
- โอ้โฮ สุดยอดไปเลย - ใหญ่จัง
กว้างมากเลย
ไปดูห้องน้ำกัน
- ใหญ่มากเลย - สวยจัง
โอ้โฮ
เซฮยอน ห้องของเธออยู่ทางนั้น
การิน ขึ้นไปดูชั้นสองกัน
โอ้โฮ ยุนแทโอ หาที่พักได้เลิศมาก
ฉันชอบที่เป็นส่วนตัวดี
เธอก็รู้ว่าเรื่องแบบนี้ ไว้ใจฉันได้เลย
เซฮยอนจะแยกไปนอนคนเดียวนะ
นอนด้วยกันทั้งที่เพิ่งรู้จัก เขินแย่เลย
นายนี่เอาใจใส่ดีจังนะ
อย่าย่องเข้าไปหาเธอกลางดึกแล้วกัน
แหมๆ
เธอต่างหากที่อยากให้แฟน มีเจตนาอื่นแอบแฝงน่ะ
ฉันพูดแบบนั้นตอนไหน
ไหนเธอบอกว่า ไม่ชอบความสัมพันธ์ใสๆ ไง
ฉันก็จะมีเจตนาแอบแฝงเหมือนกัน
แทโอพูดเว่อร์ไปอย่างนั้นแหละ นายรู้ใช่ไหม
ฉันก็ไม่ชอบ ความสัมพันธ์ใสๆ เหมือนกัน
เฮ้อ ไม่ได้นอนเตียงนานแค่ไหนแล้วนะ
ไม่ต้องนอนในห้องแต่งตัวชาวบ้านแล้ว
เหมือนสวรรค์เลย ชอบจัง
รู้สึกดีสุดๆ
จานชามมีพร้อมแล้ว
เกลือกับซีอิ๊วก็มี
เหลือแค่ไปซื้อของนิดหน่อย
อยากไปซื้อของกับแทโอไหมคะ
ฉันเพลียนิดหน่อย เลยว่าจะนอนพัก
ซงอี เห็นห้องเราหรือยัง
จะไปดูเดี๋ยวนี้แหละ
ห้องน้ำอยู่ทางนั้นใช่ไหม
ค่ะ ทางนั้นเลย
ฉันเอาของออกจากกระเป๋าแล้ว เธอก็ไปจัดของสิ
อือ
(จากซองจิน)
(เราก็ไปเที่ยวกันบ้างสิ ฉันจะจัดการ ตั๋วเครื่องบินกับโรงแรมให้เอง)
จะไปไหน
ไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ต
อะไร
ฉันไปด้วย
มีคนไปช่วยถือก็ดี
นี่
น้ำเย็นดีจัง
นี่
- ซงอีล่ะ - ซงอีเหรอ
เห็นออกไปข้างนอกนะ
- ไปข้างนอกเหรอ - อือ
อย่านะ
ไม่แกล้งแล้วก็ได้
ดูนี่สิ
ฉันมาซื้อของกับแทโอนะ นายนอนพักเถอะ
ซื้อของพวกนี้ทำไม
เซฮยอนขอให้ซื้อผ้าปูฝ้ายไปให้
เห็นบอกว่าผ้าห่มชื้นๆ
ต้องเรื่องมากขนาดนี้เลยเหรอ
ทนแค่คืนเดียวไม่ได้หรือไง
เขาไม่เรียกว่าเรื่องมาก แต่บอบบางต่างหาก
ไม่ได้นอนเต็นท์แล้วหลับสบาย เหมือนใครบางคน
ชอบเขาขนาดนั้นเลยเหรอ
ทำไม หึงเหรอ
เอาเถอะ
พูดไปก็เปลืองน้ำลายเปล่า
สีชมพูดีกว่า
แป๊บนะ
(หาดซงจอง)
ขามาเราไม่ได้มาทางนี้นี่
เมื่อกี้น่าจะเลี้ยวผิดตรงทางแยก
เลี้ยวกลับเถอะ
เดี๋ยวก่อน
ได้ยินเสียงคลื่นไหม
จริงด้วย
เราอยู่ใกล้ทะเลเหรอ
เข้ามาเลยค่ะ
ขอยืมยางรัดผมหน่อยได้ไหม พอดีฉันลืมหยิบมา
ได้ค่ะ รอเดี๋ยวนะคะ
จำได้ว่าเก็บไว้ตรงนี้อันหนึ่งนี่
บ้านเธออยู่ละแวกเดียวกับเราใช่ไหม
ละแวกเดียวกันไหมเหรอคะ
จะว่าอย่างนั้นก็ได้ค่ะ
แล้วพ่อแม่เธออยู่ที่ไหน
ย่านซองบุกค่ะ
ไชโย เจอแล้ว
นี่ค่ะ
เธอไม่ได้อยู่กับครอบครัวใช่ไหม
ค่ะ
วางตรงนี้ก็แล้วกัน
เดี๋ยวฉันทำเอง
เฮ้อ
นี่แหละเสน่ห์ของการมาเที่ยว
ได้เจออะไรที่คาดไม่ถึง
จริงด้วย
รู้สึกดีจัง
ชอบไหม
- นี่ - นี่
จะบ้าเหรอ
- ขอโทษๆ - นี่
ขอโทษ
- นายนี่มัน... - ไม่แกล้งแล้ว
ไม่ทำแล้ว
เห็นอากาศร้อนๆ ก็เลยนึกว่าเธออยากคลายร้อนหน่อย
เธอคิดว่าเซฮยอนเป็นยังไงบ้าง
ทำไม
ก็อยู่ด้วยกันมาทั้งวันแล้วนี่
เธอเป็นคนสบายๆ ไม่จู้จี้จุกจิกใช่ไหมล่ะ
ถ้าไม่จู้จี้
จะให้นายซื้อผ้าปูไปให้เหรอ
เฮ้ย เธออิดออดตั้งนานกว่าจะเอ่ยปาก
เธอทั้งสวยทั้งฉลาด แต่ว่า...
แต่อะไร
ฉันไม่คิดว่า...
เธอชอบนายจริงๆ
เซฮยอนแสดงความรู้สึกไม่เก่ง
ฉัน...
มีเรื่องต้องบอกนาย
คราวนี้ฉันคงต้องก้าวก่าย ความสัมพันธ์ของนายแล้ว
มีอะไรก็ว่ามาเลย
ฉันอยากให้นาย เจอผู้หญิงที่จะดูแลนายอย่างดี
คนที่อยากรู้จักนาย
พร้อมทุ่มเทเพื่อนาย
ฉันรู้ว่านายกังวลเรื่องฉันกับแฟน
ก็เลยคอยถามคอยดูอยู่ตลอด
ว่าเขาเชื่อใจได้หรือเปล่า
ฉันเองก็เหมือนกัน
นายชอบห่วงคนอื่นมากกว่าตัวเอง
ฉันไม่อยากให้นายต้องช้ำใจ เพราะคนที่ไม่คู่ควรกับนาย
ฉันจะช้ำใจได้ยังไง
ใช่ว่าเซฮยอนจะดีไม่พอนี่
ที่ฉันจะบอกคือ...
อย่าเชื่อใจเธอมากเกินไป
นี่
หึงมากเลยหรือไง
ช่างเถอะ
อยากทำอะไรก็ตามใจ
นี่ๆ ว่าต่อสิ
- ไปให้พ้น - น่ารักดี ว่าต่อสิ
ไปให้พ้นเลย
- ว่าต่ออีกทีซิ - นี่
- ทุกคน - นี่
- ฮันซงอีหึงใหญ่แล้ว - ปล่อยนะ
- ไม่แกล้งแล้วๆ - บอกว่าไปให้พ้นไง
อย่าเข้ามานะ
เนื้อมาแล้ว
- ไชโย - อยากกินแล้ว
เนื้อมาแล้ว
ซื้อมาเยอะไหม
- เนื้อมาแล้ว - พอกินหรือเปล่า
ขอบใจนะ เพื่อน
- รับไปย่างได้เลย - ซื้อของที่ฉันฝากซื้อมาไหม
นี่ไง
เอาเบียร์ไปแช่ตู้เถอะ
- จะได้เย็นๆ - โอเค
- เนื้อพอกินไหม - โอ้โฮ เพียบเลย
แต่ฉันไม่ชอบพริกหยวก
- จริงเหรอ - ดีจัง มีเห็ดด้วย
มีเนื้อ ผักกาดหอมแล้วก็ใบงา
ฉันช่วย
ไม่ต้อง ฉันทำเอง ไปรอข้างนอกเถอะ
สาม สี่...
อ้าว
เอ้านี่
ของดีที่สุดในเมืองเลย
ขอบใจนะ
ไปกับซงอีมาเหรอ
อือ ได้งีบบ้างไหม
ไม่เลย
มีเรื่องต้องคิดน่ะ
นี่ ทุกคน
พวกเรามาดื่มฉลองกันเถอะ
ยกแก้วขึ้นมา
ดื่มให้ซงอี ที่มาทำรายงานสำรวจภาคสนามที่นี่
และมิตรภาพ ที่ไม่มีวันแปรเปลี่ยนของเรา
ดื่ม
- ดื่ม - ดื่ม
ดื่ม
ไชโย
ชิมบาร์บีคิวกันดีกว่า
ชิ้นที่อร่อยที่สุดให้เซฮยอน
กินเยอะๆ นะ
อือ
ฮุนกับแทโอเรียนประถมที่เดียวกันเหรอ
ครับ แต่มาสนิทกันจริงๆ หลังจากที่ผมลาออก
จากสถาบันเตรียมอุดมศึกษา
ผมโดนไล่ออกจากบ้านบ่อย
เลยไปขอนอนค้างบ้านแทโอประจำ ใช่ไหม
ใช่เรื่องที่ควรโม้ไหมเนี่ย
บริษัทผู้ผลิตเหรอ
(โปรดิวเซอร์คิม)
อือ
เครียดเลย ฉันไม่กล้ารับหรอก
ไม่เป็นไรหรอก คงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
- คิดงั้นเหรอ - นี่ เป็นลูกผู้ชาย กล้าๆ หน่อยสิ
อาจจะเป็นข่าวดีก็ได้
ได้ ฉันจะทำใจกล้าแล้วรับสายซะ
- ขอกำลังใจหน่อย - สู้ๆ
เอาล่ะ ฉันทำได้ เดี๋ยวมานะ
ชเวฮุน สู้ๆ
- สู้ๆ - สู้
ครับ คุยได้ครับ พูดมาได้เลยครับ
ต้องการยกเลิกสัญญาเหรอครับ
ไม่มีทางเปลี่ยนการตัดสินใจครั้งนี้ ได้เลยเหรอครับ
ขอโทษนะครับ รบกวนคุณช่วยขอให้ผู้กำกับ
ทบทวนอีกครั้งได้ไหมครับ
ใครแพ้ต้องเก็บโต๊ะ แล้วก็ล้างจานด้วยนะ ตกลงไหม
- โอเค - โอเค
เป่ายิงฉุบๆ
- มาแล้ว พวกเขาว่าไง - เดี๋ยวฉันเก็บเอง
ฉันขอตัวก่อนนะ
กินกันให้เต็มที่เลย
เอาไงดี ดูท่าจะเป็นข่าวร้าย
ฉันไปดูเขาเอง กินกันไปก่อนเลย
มาเจอที่สระว่ายน้ำหน่อย
บริษัทที่ไหนเขาทำแบบนี้กัน
ถ้าจะไล่ออก จะเลือกนายตั้งแต่แรกไปทำไม
บ้าบอสิ้นดี
นี่นะ บริษัทนี้มันมีแต่พวกคบไม่ได้
ไม่เจริญหรอก
คิดซะว่านาย เลือกที่จะเดินหนีออกมาดีกว่า
ช่างมันเถอะ
ฉันไม่อยากหลอกตัวเองว่าดีเกินไป
"เนื้อไม่เคยหักหลังใคร โดยเฉพาะเวลาเศร้า"
ไม่เคยได้ยินเหรอ
ไปกินของอร่อยๆ กันเถอะ
แทโอ
ขอบคุณที่พยายามปลอบใจฉันนะ
แต่ตอนนี้ฉันอยากอยู่คนเดียว
อยู่ดีๆ ทำไมฮุนซึมไปล่ะ
เขาเพิ่งคัดตัวนักแสดงละครเวทีผ่าน
แต่อะไรๆ ก็ไม่ราบรื่น
ท่าทางเขาไม่น่าจะแสดงเป็น ลองหาอาชีพอื่นดีกว่า
อะไรนะคะ
ฉันไม่เคยเห็นใคร มีคุณสมบัตินักแสดงครบถ้วนเท่าเขาเลย
พี่ไม่เคยได้ยินเขาร้องเพลงสักหน่อย
เขาร้องเพลงเพราะมากจริงๆ นะ
ร่างกายของเขาเต้นเร่า ด้วยความตั้งใจเต็มเปี่ยม
อ๋อ จ้ะ
ไม่ใช่แค่เก่งอย่างเดียวนะคะ
เขามุ่งมั่นมาก จนยอมหนีออกจากบ้านมาตามฝัน
ต่อไปฮุนต้องดังเปรี้ยงปร้างแน่
เขาหนีออกจากบ้านเหรอ
ค่ะ โดนไล่ออกมาตอนใส่แค่ชุดชั้นใน
ตอนเจอครั้งแรก
ฉันยังหวั่นๆ นึกว่าเขาเป็นพวกโรคจิต
ต่อมาถึงได้รู้ว่าเขาคือเพชรแท้
ถ้าเทียบกับคนอื่นในบ้านแล้ว
เขาค่อนข้างดีกับฉันเป็นพิเศษ และก็เป็นเพราะเขา
ฉันถึงได้เรียนรู้ อะไรใหม่ๆ เยอะแยะเลย
"คนอื่นในบ้าน" เหรอ
คะ
ไม่ใช่นะคะ
คือว่าฉัน...
หมายถึงพ่อกับแม่
เธอบอกว่าแยกออกมาอยู่คนเดียว
เพิ่งนึกได้ว่าช่วงนี้...
มีหนูเข้ามาทำรังในบ้านยั้วเยี้ยเลย
แปลว่า...
มีหนึ่งคน...
หนีออกจากบ้านมา
ส่วนเธอก็ย้ายออกจากบ้านของพ่อกับแม่
ส่วนอีกคน...
ตอนนี้อยู่ที่ไหน
ฉันพักอยู่บ้านเพื่อนค่ะ
ซงอี ได้รับไฟล์ที่ฉันส่งไปหรือยัง
ได้แล้วค่ะ แทโอนั่งทำทั้งคืนเลย
พวกเธอ...
อยู่บ้านเดียวกันใช่ไหม
ไม่เป็นไร
ใส่ไว้เถอะ
ไม่เป็นอะไรใช่ไหม
ทำไมเหรอ
นายดูอารมณ์ไม่ค่อยดีเลย
คิดอะไรอยู่เหรอ
ก่อนหน้านี้...
ฉันรู้สึกไม่ดีเลย
ตอนเธอออกไปกับแทโอโดยไม่บอก
ฉันรู้สึกว่าตัวเองงี่เง่ามาก...
ที่โมโหกับเรื่องแบบนี้
ตอนที่อยู่กับเธอ
อารมณ์ที่ฉันไม่เคยรู้จักมาก่อน แล่นพล่านไปหมด
วันที่เราไปเดตกัน...
ฉันรู้ว่าเธอเดินตากฝนกลับบ้าน
- คือว่า... - ฉันรู้
ฉันรู้ว่าทำไมเธอไม่บอก
ถ้าลองคิดด้วยเหตุผล ก็ไม่มีอะไรให้โกรธหรอก
เป็นฉันก็คงทำแบบเดียวกัน
เรื่องเธอไม่ยอมบอก
ไม่ใช่เรื่องที่กวนใจฉัน
แต่เป็นเรื่องมิตรภาพ ระหว่างเธอกับแทโอ
ฉันไม่ชอบที่เธอกับแทโอ เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก
ไม่ชอบที่เธออยู่บ้านเขา
แล้วก็ไม่ชอบที่ต้องไปส่งเธอ หน้าบ้านเขา
ฉันไม่รู้เลย ฉันแค่...
ความรู้สึกพวกนี้ มีแต่จะพอกพูนขึ้นเรื่อยๆ
แล้วฉันก็จะยิ่งแสดงออกตามอารมณ์
ฉันไม่ชินกับอารมณ์แปลกประหลาดพวกนี้
รู้สึกไม่เป็นตัวเองเลย
เวลาอยู่กับเธอ...
โลกของฉันวุ่นวายไปหมด
จริงๆ เลย ป่านนี้ออกไปไหนอีกนะ
ไม่น่าบอกเธอเลย
อายจนไม่กล้าสู้หน้าแล้ว
ไม่รู้ว่านายรู้สึกยังไงนะ
แต่ฉันชอบที่ฉันได้ยินนะ
"เวลาอยู่กับเธอ โลกของฉันวุ่นวายไปหมด"
ไม่เคยมีผู้ชายคนไหน พูดกับฉันแบบนี้เลย
รู้สึกชีวิตคุ้มค่าขึ้นมาเลย
อดีตของฉันกับแทโอ เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้จริงๆ
ก็อย่างที่รู้กัน คนเราเปลี่ยนอดีตไม่ได้
ก็จริง
แต่อย่างน้อย...
ระหว่างเราก็เป็นความรักนะ
แค่นั้นยังไม่พออีกเหรอ
ตั้งใจมาเที่ยวให้สนุก จะมัวห่วงยัยนั่นทำไมนะ
อากาศดีจัง
อือ
ความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้แบบนี้
ผมเคยสัมผัสมาแล้ว
ตอนนี้ผมรู้แล้ว
ว่าความรู้สึกนี้คืออะไร
มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย
ในชีวิตของซงอีที่ผมไม่เคยรับรู้
ผมไม่อยากให้ตัวเองหมดความสำคัญ ในชีวิตของฮันซงอี
ความรู้สึกที่แม้แต่ตัวผมเอง ยังอธิบายไม่ได้นี้
ผมควรจัดการมันยังไงดี
คำบรรยายโดย มนฐิตา เฉื่อยทอง